بسم الله الرحمن الرحيم 
محمود در سال 1342 در خانواده أي شهيد پرور به دنيا آمد. خانواده ايشان از مجاهدين عراقي بودند كه در دوران انقلاب، به ايران آمدند و براي حفظ نظام اسلامي، از خود گذشتگي فراواني نمودند. پدر خانواده در سال 1259 در جبهه ايلام به شهادت رسيد.
برادر كوچك تر محمود دومين شهيد اين خانواده است. او دانشجوي دانشگاه اميركبير بود. يك سال بعد خود محمود به شهادت مي رسد و يك برادر بزرگترشان هم مجروح جنگي است. يكي از مهمترين خصوصيات اخلاقي او، احترام به بزرگترها بود. برادر بزرگ او نقل كرده است: محمود هيچگاه در حضور بزرگتر خود، صدايش را بلند نمي كرد وآرام و با تواضع سخن مي گفت. بي ريا وشوخ طبع بود و از بعد اجتماعي بسيار رشد يافته، در دوران بعد از انقلاب با توجه به سن كمي كه داشت با ضد انقلابيون وكمونيست ها بر خورد شديدي  مي كرد و از لحاظ فكر و انديشه و قدرت استدلالي قوي برخوردار بود. با شروع جنگ تحميلي به عنوان بسيجي مخلص به جبهه رفته ، حدود پنج سال در منطقه حضور داشت. در سال 1362 در دانشگاه تهران قبول شد. در جبهه اكثر اوقات مخابرات چي بود ومدت يك سال هم در خاك عراق فعاليت داشت.   براي مرخصي پيش خانواده آمده، ولي بعر از يك هفته، مرخصي را قطع كرد وبه منطقه برگشت ودر عمليات مرصاد حضور يافت. يكي از منافقين برايش كمين زده با اصابت گلوله به قلب مطهر او به شهادت مي رسد. شهادت او در سن 25 سالگي در سال 1367 واقع شد. مزار شهيد در بهشت زهرا محل شفاعت دلسوختگان عاشق است.