احساس میکنم امتحان بزرگی در پیش است؛ هر روز که می گذرد انگار سفره کسب معرفت را گسترده و گسترده تر میکنند مگر چه چیزی در راه است؛ مگر قرار است چه رخ دهد؛ چه تکویری در انتظارماست و ما در انتظار چه تکویری هستیم؛ احساس میکنم وقت تنگ است و زمان سریع می گذرد؛ ظهور نزدیک است؛ زمان آن رسیده مصداق من یشاء شویم؛ نه زمان آن گذشته باید زودتر اقدام کرد.
مگر نمیدانید "اقترب الناس حسابهم و هم فی غفله معرضون" (انبیاء/1)
کدام را ترجیح می دهید که در این فرصت کم مصداق من یشاء باشید یا مصداق آیه فوق؟!
باید خود را مجهز کنیم ، باید قیام کنیم و دیگران را به قیام تشویق کنیم.
"ان تقوموا لله مثنی و فرادی" (سبأ/46)
آن وقت است که فجر یافته ایم، آن وقت است که والیل اذا یسر تحقق می یابد آن گاه مورد خطاب قرار خواهیم گرفت:
یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی و ادخلی جنتی. ان شاء الله